vietnam2 +cambodia

op weg naar ho chi minh city zijn we nog enkele dagen gestopt in hoi-an, een oud stadje dat geregistreerd staat als unesco werelderfgoed. Hier hadden we een supermooi hotel met zwembad. we hebben dan de komende drie dagen niet veel meer gedaan dan genoten van het zwembad en rondgefietst in het stadje. Vooral s avonds was het prachtig want alle huizen en restaurants hingen vol kleurrijke lampionnetjes. Gezien hoi-an bekend staat om zijn vele kleermakers heb ik hier dan ook voor nog geen 30 euro een jas op maat laten maken!

Nadien ging het verder naar ho chi minh van waaruit we een driedaagse trip geboekt hebben naar de mekong delta; hier hebben we rondgevaren op de mekong rivier, de drijvende marktjes bezocht, een visboerderij en een natuurpark. Allemaal heel mooi hoewel de drijvende markten een beetje een teleurstelling waren. Niet zo heel veel boten en bijna iedereen verkocht hetzelfde: watermeloen.

De volgende dag hebben we de bus genomen naar Cambodia! Onze eerste stop hier was Pnomh Penh, de hoofdstad. Gezien we de stad een beetje vuil en stinkend vonden zijn we hier niet zo heel lang gebleven. We hebben echter wel de tijd genomen om een bezoekje te brengen aan de S-21 gevangenis uit het Rode Khmer tijdperk en aan de Killingfields waar een groot deel van de 2 miljoen cambodianen geexecuteerd werden. Heel aangrijpend om te zien. tot op vandaag komen er nog regelmatig beenderen en kledingstukken boven wanneer het veel regent...

Verder hebben we ook nog het koninklijke paleis en de zilveren pagode bezocht, de hele vloer bestaat hier uit zilveren tegels. Helaas zijn de meeste hiervan bedekt onder tapijten on ze te beschermen...

Nadien ging het op naar Siem Reap voor een bezoekje aan Angkor Wat!

We hebben 2 dagen doorgebracht in de verschillende tempels, die stuk voor stuk prachtig zijn! Je mag ook gewoon overal doorlopen en opklimmen... veel geven ze hier dus niet echt om de bescherming van hun nationale monumenten.

Onze persoonlijke favoriet was de tempel van Bayon waarvan de torens versierd zijn met hele grote gezichten.

Angkor Wat zelf is ook prachtig hoewel we deze tempel beiden iets groter verwacht hadden.

Verder hebben we oons ook geamuseerd door te minigolfen tussen angkor wat miniaturen en hebben we onze voeten onder handen laten nemen door dr. Fish. Je moet je voeten in een bak vol speciale visjes steken en dan knauwen deze aan je voeten. Ze zouden zo de dode huidcellen opeten. In het begin voornamelijk goed voor enkele giechelbuien (die beestjes kietelen als zot!) maar eens eraan gewend was het vrij aangedaan.

We zijn hier ook weer even de belgische toer opgegaan en hebben garnaalkroketjes en vol au vent gegeten!

En toen was het alweer tijd on cambodia te verlaten....

vietnam deel 1

Mits een 6 uur durende overstap in Bangkok zijn we eindelijk aangekomen in het zweterige Hanoi. Temperaturen rond de 35graden en een ultrahoge luchtvochtigheid zorgen voor heel zweterige, oncomfortabele momenten. Maar ondanks de hitte is de eerste indruk van de stad wel positief! We logeren middenin de oude stad, tussen de 100den winkeltjes en straatrestaurantjes ( met 2 personen dagelijks gegeten voor, jawel, de volle 4 euro!). Aan de drukte op straat is het wel wat wennen, rode lichten tellen niet, 1000den brommertjes die zigzaggend rondrijden en af en toe een toeterende auto erbij. Het straat oversteken lukt echter wonderwel goed met de truc 'ogen toe en gewoon traag doorlopen'. De eerste dag hebben we gespendeerd rond het hoankiemmeer waar we de mensen bestudeerd hebben en een kleine tempel bezocht hebben. De volgende dag vertrokken we al richting Sapa, in het noorden, met een nachttrein.
Met een minibusje moesten we dan nog een uur door de bergen rijden om bij ons hotel aan te komen. Gelukkig waren de uitzichten onderweg fenomenaal: bergen in de mist en ontelbare rijstterassen!
Het hotel was ok en supergoed gelegen in het hartje van sapa. Dankzij de vietnamese mentaliteit mochten we om 7 uur 's ochtends onze kamer al binnen!
De rest van de dag hebben we het stadje verkend en door de marktjes gelopen. Zondag hadden we een trip geboekt naar Bac Ha, omdat daar de beroemde zondagsmarkt plaatsvond. Dan komen alle, kleurrijk geklede, minderheidsgroepen uit de bergen spullen kopen en verkopen. Er was voornamelijk eten te koop en een paar winkeltjes met souveniers. De hoofdattractie was echter op een klein heuveltje waar alle waterbuffels stonden die te koop werden aangeboden. (een echte hap uit het budget van de mensen want je betaalt al snel 1000 dollar voor zo'n beest, gelukkig worden ze ook snel 100 jaar oud en verdienen ze zichzelf meer dan goed terug). Hier hebben we ook gegeten op de markt tussen de locals, zoals we vaak doen wegens goed en goedkoop :-). Maandag hebben we nog een 10 km wandeling gemaakt langs verschillende dorpjes en rijstterassen; alweer fantastische uitzichten! Enige minpuntje waren de lokale vrouwen die ons bijna de volledige 10 km gevolgd zijn in de hoop armbandjes en andere prullaria te verkopen. Ze zetten hier ook vaak hun jonge kinderen in om armbandjes te verkopen, wat het natuurlijk moeilijker maakt om te weigeren. We hebben echter van in Afrika al geleerd dat het fout is on hieraan toe te geven want hoe meer succes de kinderen hebben, hoe groter de kans dat ze van school gehouden worden.
En toen ging het terug naar Hanoi met de nachttrein! Gelukkig hebben we steeds goed gezelschap gehad, of op zen minst stil :-). Er gaan hier genoeg verhalen de ronde over mensen die met schreeuwende kleine kinderen en zelfs met kippen hun coupe moesten delen!
In Hanoi hebben we verder genoten van het streetfood en zijn we savonds gaan kijken naar een waterpoppenspektakel. Echt de moeite waard en heel arbeidsintensief, elke pop heeft zijn eigen 'bestuurder'. Bij ons speelden de poppen verschillende scenes, gaande van het dagelijkse leven van de vietnamees, tot het ontstaan van hun ras.

En de volgende ochtend mochten we Hanoi alweer vaarwel zwaaien en Halong bay welkom heten. Hier hebben we drie dagen doorgebracht aan boord van de Marguerite junk, een soort minicruise. Halong bay staat geregistreerd als unesco werelderfgoed en het werd al snel duidelijk waarom. 100den kleine eilandjes staan verspreid in de baai. Enkel spijtig dat er ook 100den boten rondvaren. De eerste dag hebben we de surprise cave bezocht, dit was echter niks speciaal en heel druk bezocht. Verder hebben we nog wat met de kajak rondgevaren en aan een klein strandje gelegen. Helaas drijft er heel veel afval in de water, zowel van toeristen als van de mensen die op het water wonen. Savonds op de boot hebben we alweer genoten van een superlekker vis en zeevruchtenfestijn. Als avondonstpanning stond een aflevering van top gear (in vietnam natuurlijk) en inktvis-vissen op het programma.
De volgende dag moesten we al heel vroeg uit de veren om als eerste bij een baai aan te komen. Hiervoor moesten we overstappen in een klein bootje en een grot doorvaren. En blij dat we waren dat we de eerste waren! Prachtig uitzicht en heel rustgevend. Toen wij terug naar de boot vaarden zagen we alweer 10 andere bootjes die de baai aan het binnenvaren waren. Wanneer je zo een plek moet delen met 10 andere bootjes valt er volgens mij heel wat van de magie weg... Nadien was het tijd voor ontbijt en vaarden we verder naar een minder toeristisch gedeelte van halong bay. Hier hebben we de dag doorgebracht met zemmen, kajakken en een bezoek aan een parelboerderij. Heel interessant om te zien, zo zijn we te weten gekomen dat in elke oester een klein pareltje wordt gestoken, gemaakt van schelpen, om zo de parelproductie te stimuleren. Anders is de kans miniem dat een oester spontaan een parel produceert.
Ook deze avond stond er inktvis-vissen op het programma (helaas niets gevangen) en natuurlijk ook, we zijn immers in azie, Karaoke! Christophe heeft hier wederom het beste gegeven op Bohemian Rhapsody van queen, dit begint stilletjesaan zijn lijflied te worden :-).
De volgende dag keerden we terug naar Hanoi waar we meteen op de nachttrein gestapt zijn richting Hue. Hier hebben we een gids met een brommertje gehuurd om de bezienswaardigheden te bezoeken buiten de stad. Ik zat achterop bij de gids en christophe heeft zelf zijn brommertje bestuurd. Ook dit was weer echt de moeite waard, verschillende pagodes en tempels bezocht en ook een franse bunker uit de oorlog.
Momenteel zitten we in hoi-an, alweer unesco werelderfgoed, in een prachtig hotel met zwembad. Het stadje is echt de moeite waard om te bezoeken en bovendien is het 's ochtends auto en bromfiets vrij!

Vanaf nu gaat het verder noordwaarts richting Ho chi Minh.

australie deel 2

In brisbane aangekomen hebben we onze JUCY campervan opgehaald en begonnen we aan onze trip noordwaarts. Ver zijn we echter niet geraakt, we besloten immers te stoppen aan een waterpretpark wet 'n wild! En gezien daar een voordelig combiticket te krijgen was hebben we de volgende 3 dagen gespendeerd in wet'nwild, warnerbrosworld en seaworld! Slapen deden we gewoon op de parking, lekker goedkoop :-).

Helaas was het nadien gedaan met het mooie weer en hebben we niet kunnen genieten van de stranden langs de gold coast. ( en slapen langs de straatkant is daar strikt verboden; zo hebben we aan de lijve mogen ondervinden --> weggejaagd worden door de politie met een dreiging van een 375 dollar boete en dan maar in het wilde weg een beetje rondgereden tot we een truckstop vonden langs de autostrade :-))

Dankzij het slechte weer hebben we besloten ineens verder te rijden naar de blue mountains, nabij sydney. Ook hier helaas weer slecht weer dus de eerste dag hebben we doorgebracht in onze campervan met een hele lading dvd's.

Gelukkig was het weer de volgende dag beter en hebben we kunnen genieten van de vele prachtige uitzichtpunten. Een van de hoogtepunten hier zijn de 3 zusters. 3 grote rotsen die volgens de aboriginallegendes 3 zusters waren die versteend werden om hun te beschermen tegen ontvoering. Helaas stierf de tovenaar voor hij ze weer tot leven kon wekken...

Nadien was het tijd voor de laatste etappe van onze australiereis: sydney! Hier hebben we afgesproken met 3 mensen die we leren kennen hebben in afrika. Verder hebben we genoten van de uitzichten van de stad en het vivid-lichtfestival dat toevallig bezig was; echt de moeite waard! oa het operahuis was helemaal verlicht.

En toen was ons australieverhaaltje uit en vlogen we naar Vietnam!

australie deel 1

We zijn er geraakt, mits wat vertraging en een gemiste aansluitingsvlucht, werden we uiteindelijk verwelkomd door de lekkere australische warmte! Adelaide is voor ons enkel een korte slaapstop geworden want de volgende ochtend mochten we onze auto al gaan oppikken. Gezien we voor een relocation deal (voor een bedrijf een auto van stad a naar b brengen) wisten we niet war op ons stond te wachten. Van veraf was christophe heel hard onder de indruk 'waaaw sjieke auto' tot we dichterbij kwamen en het bleek te gaan om een kleine hyundai :-) maar voor 5 dollar per dag kunnen we niet klagen! We hebben dan ineens een volledige sag gereden tot in de grampians, een natuurgebied. En na christophes eerdere opmerking 'het voelt niet als australia waar zijn al die kangoeroes!'. zijn we ze daar in overvloed tegengekomen: in het gras naast onze hostel, tijdens onze wandeling en gewoon langs de kant van.de weg! Onderweg hadden we ook al ergens witte kangoeroes gespot. Daarna ging het verder richting melbourne via de GREAT OCEAN ROAD. Met veel prachtige uitzichten onderweg kwamen we aan in port campbell. Hier hebben we een kamer gezocht en besloten we nog een tripje te maken naar de 12 apostels (verwarrend genoeg zijn er nooit 12 geweest ...) Dit zijn rotsformaties die door de zee zijn afgesleten zodat ze losgekomen zijn van het land en nog gewoon een dikke pilaar lijken. Doorheen de jaren zijn er al veel ingestort maar toch nog altijd een prachtig zicht! De volgende dag was het helaas wat slechter weer. (blijkbaar hadden we de voorbije dagen uitzonderlijk goed weer gehad). We hebben dan nog shipwreck bay bezocht en aan koalaspotting gedaan. Met succes! We hebben er toch een 4tal gevonden in de bomen langs de kant van de baan! Iets na de middag hebben we besloten er de brui aan te geven en een slaapplek te zoeken voor de nacht in Lorne. Gezien de hostels daar bijna evenveel kosten als een gezoon hotel hebben we deze keer gekozen voor iets meer luxe. een lekker grote kamer met eigen badkamer en... een bad! Na 4 maand douchen een heerlijke afwisseling! 'S ochtends werden we opgewacht op ons terras door een horde kaketoes die graag wouden meegenieten van ons ontbijt! Je kon ze gewoon met de hand voederen.

De volgende dag zijn we naar Cairns gevlogen waar we logeren bij een koppel (Kristy en Brad) die we hebben leren kennen op onze afrikatrip> Het weer is hier fantastisch! 28 graden en volle zon! Ondertussen hebben we hier al een snorkeltrip gedaan naar het great barrier reef, echt de moeite waard (reuzeschildpadden ahoi!), verder hebben we al gezwommen in het zwembad bij de zee (de zee zelf zit vol krokodillen), veel ijsjes gegeten en zijn we naar de lokale zoo geweest waar we kangoeroes hebben gevoederd en ik een koala heb vastgehouden!

morgen vliegen we naar brisbane en vandaar gaan we met een campervan de goldcoast verkennen om uiteindelijk in sydney te eindigen.

grts,

dorien en christope

nieuw zeeland, laatste deel

Onderweg naar de Frans jozef gletsjer hebben we nog enkele kleine omwegjes gemaakt naar de pancakerocks (rotsen die in hele dunne laagjes op elkaar gestapeld liggen) en de hokitika gorge, een rivier die bekendstaat om zijn helderturkooize water. En inderdaad, na een kleine wandeling langs een uitgedroogd stuk rivier (ik dacht al dat we voor niets een halfuur waren omgereden) kwamen we uiteindelijk bij het water aan. En het wad zeker de moeite! Dankzij de grijze rivierbodem had het water echt een mooie turkooize kleur. Frans jozef zelf was een beetje een tegenvaller. Je kon niet echt dicht bij de gletsjer komen en op het stuk dat je kon zien bleef er niet veel ijs meer over. Om echt een goed zicht te hebben moest je een helihike doen van 400 dollar maar dat vonden we toch net iets te duur.... We hebben onze middag dan maar doorgebracht in de hotpools omringd door regenwoud. Na 2 nachtjes ging onze tocht voort naar wanaka. Hier hebben we puzzling world bezoxht. Een soort museum met optische illusies en een groot doolhof. Een leuke manier om enkele uurtjes door te brengen. 's avonds hebben we een filmpje meegepikt in cinema paradiso, een ouderwetse cinema waar je in oude sofas zit ipv in aparte zeteltjes. De volgende dag ging het verder naar queenstown, maar niet zonder eerst te stoppen in een lokale brouwerij. Die,jawel, gerund werd door...een belg! De verschillende biertjes werden geproefd en goedgevonden christophe! In queenstown hebben we een paar kleine wandelingetjes gemaakt en genoten van het kijken naar frisbeegolf. Dit is de lokale sport waarbij je ovrr een parcours met een frisbee moet mikken in een ijzeren mand. Een beetje zoals minigolf maar dan al frisbeeend :-)

De volgende dag was een lange rijdag tot aan milford sound. In de namiddag hebben we nog een korte, maar steile!, wandeling gemaakt naar een 300meter hoge waterval. Helaas stellen de watervallen hier, dankzij de lange droogre, niet veel meer voor. De volgende ochtend zijn we lekker vroeg uit ons tentje gekropen om een boottocht te gaan maken. Heel mooie uitzichten van bergen, bossen en watervallen. Verder zijn we ook nog door een dood bos gaan wandelen dat we gezien hadden langs de kant van de weg. Toegankelijk via een droogstaande beek :-). Na een nachtelujke stop in invercargill namen we de ferry richting stewart island (zeeziekte ahoi!). De eerste dag hebben we de likale pub bezocht en een hele voorraad eten klaargemaakt voor onze driedaagse great walk. Dankzij het slechte weer, een pijnlijke knie en het geklaag en gezaag van ondergetekende is het echter maar een 2daagse tocht geworden. Helaas geen kiwis gezien onderweg, maar die beestjes houden nu ook eenmaal niet van de regen. Dankzij een vriendelijke mevrouw hebben we zelfs een lift teruggekregen naar onze hostel en moesten we de laatste 4km niet meer wandelen. Zondagochtend lekker vroeg opgestaan om de eerste ferry te halen. Helaas na 10 minuten op het water (alweer zeeziekte ahoi) besloot de kapitein om te keren omdat het water te wild was. Uiteondelijk zijn we enkele uurtjes later toch weer op het vasteland geraakt. Vanaf dan ging het terug naar boven want onze laatste anderhalve week was al ingeslaan. Via een prachtige route langs de catlins zijn we tot onze kampeerplaats voor de nacht gereden. Onderweg hebben we ewn supertussenstop gemaakt aan wen vuurtoren waar zeeleeuwen op het steand lagen! Je kon echt dichtbij gaan. Alleen hebben onze chinese toeristenvrienden enkele veiligheidsregels niet gelezen... Eentje besloot immers op 2 meter van een zeeleeuw hem te gaan uitdagen om leukere fotos te krijgen. De zeeleeuw qas hier duidelijk niet mee opgezet dus heb in meneer de chinees een lesje gegeven over elementaire veiligheid en het niet storem van wilde dieren. Helaas heeft het niet veel geholpen. Savonds gingen we op een strand kijken.naar de geelogige pinguins die aan land kwamen. En ja ook mijn chinese vriend was weer van de partij. Wederom veel te dicht waardoor de pinguin gewoon terug het water is ingevlucht. Gelukkig hebben we er nadien nog genoeg gezien :-). De volgende dag hebben we geleerd hoe llein de wereld wel niet is. Want in een grot kwamen we tegen: 2 laarnenaren! Helaas geen bekenden maar toch leuk om eens belfen regen te komen. In oamaru hebben we 2 dagen gelogeerd bij 'ons moe' een ietwat rare madam met duidelijk een vijsje of 2 los :-) maar wel supervriendelijk en gastvrij! Ze heeft ons getoond waar we savonds wilde blauwe pinguins, de kleinste soort, konden zien. Dus zijn we 2 avonden gewapend met een zaklamp op zoektocht gegaan. En met succes! Verschillemde ultraschattige kleine pinguins gezien van heel dichtbij. Verder hebben we  wat rondgelopen in het mooie stadje en een bezoek gebracht aan het 'steampunk hoofdkwartier' een minimuseum met rare, gepimpte ouserwetse toestellen. En toen was het tijd voor onze laatste stop: christchurch. Tijd voor onze auto leeg te halen en te herpakken. Veel van de de stad zelf was nog afgesloten na de aardbevingen van 2 jaar geleden. Schrijnend om te zien hoeveel gebouwen zijn ingestort en hoeveel opruimwerk er nog is na 2 jaar. De stad zag eruit alsof de aardbeving nog maar net gebeurd was... Onvoorstelbaar voor een toch wel ontwikkeld land. En toen, met enkele uurtjes vertragong door de must, zat nieuw zeeland erop.... Helaas!

Wat we vooral zullen onthouden:
- prachtige uitzichten
- veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel schapen
- 'possums' new zealands little speedbumps aka roadkill...
- zeehondjes, zeeleeuwen, dolfijnen, pinguins en walvis.
- ford focus, onze thuis voor 6 weken!
- en nog zoveel meer ....

Dorien en christophe

nieuw zeeland deel 2

Na onze avonturen in de grotten ging het verder naar torangiro national park waar christophe de torangiro alpine crossing ging wandelen ( net iets te lang en teveel bergop voor mijn ongetrainde beentjes). Normaal wandel je dan van punt a naar b. Alles goed: christophe begint te wandelen en ik ben ondertussen in het dichtsbijzijnde dorp een wasje gaan doen. Op het aankomstpunt aangekomen zie ik plots staan 'einde van de wandeling afgesloten door vulkanisch gevaar'. Lichte paniek want ik zag al scenarios van uitbarstende vulkanen voorbijflitsen. Dan maar teruggereden naar het beginpunt en bleek dat dit deel al meer dan een jaar was afgesloten sinds de kleine uitbarsting toen :-) christophe heeft dan maar gewoon heen en teruggewandeld. Heel mistig maar wel prachtige natuur/vulkanen gezien.
Nog een nachtje geslapen op een gratis camping in het bos en dan op naar wellington voor de ferry naar het zuidelijk eiland. Hier hebben we gekampeerd in de tuin van een backpackers met de meest eclectische verzameling vaste inwoners: een abbaliefhebbende travestiet, een oude man, een vader met twee kinderen,... Meer vaste inwoners dan toeristen allesinds. In wellington hebben we rondgewandeld, het te papa museum bezocht en zijn we naar een rugbymatch gaan kijken. Ambiance alom! Gratis grote vlaggen gekregen aan de inkom om de thuisploeg aan te moedigen. Die worden daar aanzien als echte helden en komen het veld op met muziek en vuurwerk rondom hun. De gastploeg kreeg maar een lauw onthaal. Van de regels snappen we nog niet veel maar onze ploeg had wel gewonnen :-). Verder hebben we nog wat marktjes gedaan en zondagmiddag hebben we dan de ferry genomen. We zijn dan 's avonds nog doorgereden naar kaikoura, waar we de volgende dag een walvistrip hoopten te doen. Helaas 's ochtends bleek alles volzet te zijn. Dan maar al geboekt voor de volgende dag. Ik heb dan besloten om te gaan zwemmen met zeehonden. Een GEWELDIGE ervaring! Met een 8tal mensen vertrokken in een bootje op zoek naar zeehonden in het water. Al snel hadden we er 2 gevonden en mochten we het water in. Geweldige beestjes, helemaal niet bang. Eentje kwam zelfs op enkele cm's onder mij zwemmen. Na enkele minuten waren ze ons echter beu en gingen we een nieuw plekje zoeken. En verrassing! Plots lag onze boot tussen 100+ buitelende, duikende duskydolfijnen! Geweldig! Overal waar je keek kon je dolfijnen zien! Helaas mochten we hier niet in het water omwille van de vergunningen, maar ik heb toch enorm genoten van het zicht! Na een vrij lange zoektocht hebben we dan nog 3 zeehonden gevonden en ik denk dat we er een halfuurtje mee gezwommen hebben. Op het einde waren we maar met 3 meer in het water. Echt een van de hoogtepunten van de reis! (de zeehonden/dolfijnencombo is aan het vechten met de berggorilla's :-)).'s avonds hebben we nog lekker even genoten van het bubbelbad in de tuin.De volgende ochtend stonden we alletwee klaar om een walvis te spotten maar helaas waren alle toers geannuleerd omwille van het slechte weer. Dan maar herboekt voor de volgende dag en een dagje geluierd in onze backpackers. De volgende ochtend was het eindelijk zover, met een sterke 'zeeziektewaarschuwing' vaarden we uit. En ja hoor al na enkele minuten kwamen de zurige aromas en overdreven kotsgeluiden ons toegewaaid... Zelf hadden we het ook lastig (vnl ik) maar wij hebben het proper gehouden :-). Na ongeveer anderhalfuur kwamen we aan op de plaats waar onze walvis het laatst gespot was. Deze potvissen kunnen ongeveer een uur onder water blijven maar gelukkig was hij al een tijdjee onder. Na 10 minuten konden we het eerste water omhoog zien spuiten! Nog een beetje dichter gevaren en dan hadden we heel goed zicht. De walvis is ongeveer een kwartiertje bovengebleven om regenboogjes de lucht in de sturen (spuitgat + zonnig weer).Nadien heeft hij ons nog enkele staartfotos gegund en hebben we een kalme terugvaart gehad. Op weg naar blenheim zijn we gestopt aan een waterval vol met zeehondenpups! Allemaal vrolijk aan het zwemmen of uitrusten op land. Aanraken was verboden maar je kon er zo dichtbij komen dat het wel mogelijk was. Alweer een topdag achter de rug! De volgende dag heeft christophe in Blenheim het aviaton heritage centre bezocht, vol met oude oorlogsvliegtuigen (WO1). Een echte aanrader volgens hem. Op weg naar nelson, langs de queen charlotte scenic route, hebben we prachtige landschappen gezien en gekampeerd langs een klein strandje met uitzicht op de heuvels en bossen errond. Met het avondzonnetje erop leek het water vol diamanten te zitten. Hier hebben we ook skiwi (de bijna-kiwi) ontmoet. Een vogel die heel hard leek op een kiwi en uit mijn hand kwam eten. Achteraf bleek het echter een 'weka' te zijn en geen kiwi. De volgende dag,verder op weg naar nelson hebben we een wandeling gedaan met weer verbazingwekkende uitzichten onderweg!Nu gaan we verder zuidwaarts richting de frans jozef gletsjer.
Grts,
Dorien en christophe

nieuw zeeland

We zijn ondertussen alweer eventjes aangekomen in het prachtige nieuw zeeland. We zijn begonnen in auckland om de nodige voorzieningen in te slaan (tent, kookgerief, kampeerstoeltjes, etc....) De derde dag gingen we uitslapen en wat sightseeing doen. Helaas had ik een klein foutje gemaakt in de boeking en werden we om kwart voor 10 uit bed gezwierd 'checkout time'... Oooops.... :-) dan maar snel alles ingepakt en onze auto gaan ophalen (die gelukkig wel diezelfde dag geboekt was). En dan op naar de eerste de beste kampplaats. We hebben een prachtig plekje gevonden langs het strand. De volgende dag zijn we noordwaarts verder gereden richting Paihia. Hier hebben we gekampeers aan de oevers van een stroom met prachtig uitzicht op een waterval! Gezien Paihia aan de bay of islands ligt kon een boottochtje niet ontbreken! Wij hebben gekozen voor een zeiltrip naar een van de eilandjes. Eens aangemeerd voor het strand konden we met een kajak tot daar roeien. Ik vond het nog een beetje frisjes en besloot nog even mijn kleren aan te houden. Helaas hebben we het welgeteld 10 sec uitgehouden in de kajak voor ik met kleren en al de zee in tuimelde. De rest van de dag heb ik dan maar doorgebracht in christophe zijn kleren (gezien hij aan het peddelen was, steek ik de schuld op hem :-)). Op de terugweg heeft christophe de zeilboot een tijdje bestuurd (met het oog op de geplande piratencarriere).
Nadien zijn we doorgereden naar het noordelijkste punt van nieuw zeeland: cape reinga. Hier ontmoeten ook de pacifische oceaan en de tasmaanse zee elkaar (duidelijk te zien aan de verschillende stromingen). De maoris geloven dat op deze plaats hun dode zielen overgaan naar een ander rijk. Wij hebben echter geen dode zieltjes zien passeren maar wel prachtige uitzichten!

Nadien ging het ik één trek terug door naar auckland voor een wandeling op rangitoto, een vulkanisch eiland. Hier hebben we voornamelijk veel lava gezien en een ongelooflijk uitzicht op Auckland! Christophe heeft ook een baai met scheepswrakken bezocht.

Vanuit auckland ging het verder naar rotorua, met een kleine tussenstop in hobbitstee (voor de LOTR en hobbitfans). Hier heb ik de filmset bezocht en hij ziet er exact uit als in de films! Prachtig onderhouden en met veel oog voor detail. Nadien heb ik ook iets gedronken in de groene draak. Christophe is achtergebleven omdat hij niet echt geinteresseerd was en de toegangsprijs nogal hoog lag. In rotorua zijn we een dagje naar de spa geweest om te baden in warmwaterpoelen (tussen 38 en 42 graden). Verder hebben we hier nog geisers (tot 30 m hoog!)en bubbelende modderpoelen bezocht (aan seniorentarief dankzij het enthousiasme van christophe over de nederlandstalige mapjes en natuurlijk de vriendelijke loketbediende :-)) in dit natuurpark hebben we ook een culturele voorstelling gezien van de maori's met oa de hakadans (bekend van de rugbyreclames).

Nadien ging het voort naar de waitomo caves waar we blackwaterrafting gedaan hebben. Dit wil zeggen met een rubberen band door gloeiwormgrotten drijven. Een heel mooie leuke ervaring! We mochten oom van een watervalletje afspringen. De gids toonde ons eerst voor hoe het niet moest, zat namelijk een diep gat bovenaan de waterval. Christophe.mocht als eerste springen en was al compleet vergeten dat er een verkeerde manier was: hij is dus.in het gat gedonderd en.zijn band lag alleen beneden aan de waterval :-) gelukkig geen verwondingen enkel een goede lachbui. Nadat de gids zijn band had teruggegooid kon hij alsnog vanop de juiste plek springen.

Meer nieuws en fotos hopelijk binnenkort!

Dorien en christophe

nog meer afrika

Het grootste deel van onze overlandtoer zit er ondertussen op. George is opgehaald en zit (op een klein ongelukje na) nu veilig en wel op de truck. Op onze laatste avond aan de victoriawatervallen zijn we op 'high tea' gegaan in het victoria falls hotel. Lees: mini boterhammetjes, scones en cakejes op het terras van het sjiekste hotel van vic falls. Prachtig uitzicht op de spray van de watervallen, die door de zonsondergang alle kleuren van de regenboog had. Absoluut een van de mooiste dingen die we al gezien hebben!

Na een tweede overnachting in chobe national park was het een lange dag rijden naar Maun. Toen de truck besloot ons halverwege de rit in de steek te laten kwamen er nog ettelijke uurtjes bij. Een reservetruck werd opgetrommeld en zou 2 uur later aangekomen. Natuurlijk zou Afrika Afrika niet zijn als de timing klopte :-) 4 uur later ( gevuld met ettelijke kaartspelletjes en een fikse regenbui) zagen we dan eindelijk de nieuwe truck! Duidelijk ergens vanonder het stof gehaald want schakelen was een probleem. Ondertussen zitten we dus aan truck 3 :-).

De volgende ochtend stonden we gepakt en gezakt klaar voor 2 nachten wildkamperen in de okavangodelta. We werden naar de kampplaats gebracht in een mokoro ( een traditionele kajak bestuurd door een local die rechtstaat in de boot en hem met één lange stok voortduwt). Prachtig ritje tussen en het riet en waterlelies! Eenmaal aangekomen was er helaas niets te doen wegens te warm. Dit was wel een beetje een teleurstelling. Verblijven op zo een prachtige plek en er amper iets van zien. We hebben onze 2 dagen dan ook gevuld met zwemmen, leren de bootjes besturen en 2 wandelingen door de natuur ( maar 1 voor mij wegens teveel insecten :-)). De laatste avond hebben de gidsen gedanst en gezongen en heeft onze groep 'in the jungle' in drie talen ten beste gebracht....

De volgende dag heb ik nog een laat valentijnscadeautje gekregen van christophe: een vlucht over de delta in een mini 6 persoonsvliegtuigje! Geweldige ervaring! De delta is echt prachtig vanuit de lucht. Enkele grote kuddes olifanten, giraffen, nijlpaarden, zebras en gnoes gezien. Christophe denkt ook een neushoorn gezien te hebben.(maar het kan ook gewoon een koe geweest zijn:D )

Vandaag hebben we de grens overgestoken en zijn we in namibie aangekomen.

Groetjes dorien en christophe