Na onze avonturen in de grotten ging het verder naar torangiro national park waar christophe de torangiro alpine crossing ging wandelen ( net iets te lang en teveel bergop voor mijn ongetrainde beentjes). Normaal wandel je dan van punt a naar b. Alles goed: christophe begint te wandelen en ik ben ondertussen in het dichtsbijzijnde dorp een wasje gaan doen. Op het aankomstpunt aangekomen zie ik plots staan 'einde van de wandeling afgesloten door vulkanisch gevaar'. Lichte paniek want ik zag al scenarios van uitbarstende vulkanen voorbijflitsen. Dan maar teruggereden naar het beginpunt en bleek dat dit deel al meer dan een jaar was afgesloten sinds de kleine uitbarsting toen :-) christophe heeft dan maar gewoon heen en teruggewandeld. Heel mistig maar wel prachtige natuur/vulkanen gezien.
Nog een nachtje geslapen op een gratis camping in het bos en dan op naar wellington voor de ferry naar het zuidelijk eiland. Hier hebben we gekampeerd in de tuin van een backpackers met de meest eclectische verzameling vaste inwoners: een abbaliefhebbende travestiet, een oude man, een vader met twee kinderen,... Meer vaste inwoners dan toeristen allesinds. In wellington hebben we rondgewandeld, het te papa museum bezocht en zijn we naar een rugbymatch gaan kijken. Ambiance alom! Gratis grote vlaggen gekregen aan de inkom om de thuisploeg aan te moedigen. Die worden daar aanzien als echte helden en komen het veld op met muziek en vuurwerk rondom hun. De gastploeg kreeg maar een lauw onthaal. Van de regels snappen we nog niet veel maar onze ploeg had wel gewonnen :-). Verder hebben we nog wat marktjes gedaan en zondagmiddag hebben we dan de ferry genomen. We zijn dan 's avonds nog doorgereden naar kaikoura, waar we de volgende dag een walvistrip hoopten te doen. Helaas 's ochtends bleek alles volzet te zijn. Dan maar al geboekt voor de volgende dag. Ik heb dan besloten om te gaan zwemmen met zeehonden. Een GEWELDIGE ervaring! Met een 8tal mensen vertrokken in een bootje op zoek naar zeehonden in het water. Al snel hadden we er 2 gevonden en mochten we het water in. Geweldige beestjes, helemaal niet bang. Eentje kwam zelfs op enkele cm's onder mij zwemmen. Na enkele minuten waren ze ons echter beu en gingen we een nieuw plekje zoeken. En verrassing! Plots lag onze boot tussen 100+ buitelende, duikende duskydolfijnen! Geweldig! Overal waar je keek kon je dolfijnen zien! Helaas mochten we hier niet in het water omwille van de vergunningen, maar ik heb toch enorm genoten van het zicht! Na een vrij lange zoektocht hebben we dan nog 3 zeehonden gevonden en ik denk dat we er een halfuurtje mee gezwommen hebben. Op het einde waren we maar met 3 meer in het water. Echt een van de hoogtepunten van de reis! (de zeehonden/dolfijnencombo is aan het vechten met de berggorilla's :-)).'s avonds hebben we nog lekker even genoten van het bubbelbad in de tuin.De volgende ochtend stonden we alletwee klaar om een walvis te spotten maar helaas waren alle toers geannuleerd omwille van het slechte weer. Dan maar herboekt voor de volgende dag en een dagje geluierd in onze backpackers. De volgende ochtend was het eindelijk zover, met een sterke 'zeeziektewaarschuwing' vaarden we uit. En ja hoor al na enkele minuten kwamen de zurige aromas en overdreven kotsgeluiden ons toegewaaid... Zelf hadden we het ook lastig (vnl ik) maar wij hebben het proper gehouden :-). Na ongeveer anderhalfuur kwamen we aan op de plaats waar onze walvis het laatst gespot was. Deze potvissen kunnen ongeveer een uur onder water blijven maar gelukkig was hij al een tijdjee onder. Na 10 minuten konden we het eerste water omhoog zien spuiten! Nog een beetje dichter gevaren en dan hadden we heel goed zicht. De walvis is ongeveer een kwartiertje bovengebleven om regenboogjes de lucht in de sturen (spuitgat + zonnig weer).Nadien heeft hij ons nog enkele staartfotos gegund en hebben we een kalme terugvaart gehad. Op weg naar blenheim zijn we gestopt aan een waterval vol met zeehondenpups! Allemaal vrolijk aan het zwemmen of uitrusten op land. Aanraken was verboden maar je kon er zo dichtbij komen dat het wel mogelijk was. Alweer een topdag achter de rug! De volgende dag heeft christophe in Blenheim het aviaton heritage centre bezocht, vol met oude oorlogsvliegtuigen (WO1). Een echte aanrader volgens hem. Op weg naar nelson, langs de queen charlotte scenic route, hebben we prachtige landschappen gezien en gekampeerd langs een klein strandje met uitzicht op de heuvels en bossen errond. Met het avondzonnetje erop leek het water vol diamanten te zitten. Hier hebben we ook skiwi (de bijna-kiwi) ontmoet. Een vogel die heel hard leek op een kiwi en uit mijn hand kwam eten. Achteraf bleek het echter een 'weka' te zijn en geen kiwi. De volgende dag,verder op weg naar nelson hebben we een wandeling gedaan met weer verbazingwekkende uitzichten onderweg!Nu gaan we verder zuidwaarts richting de frans jozef gletsjer.
Grts,
Dorien en christophe